فهمیدم که یکی از امید به زندگی هام

سریال ساعت شنیه.

چیزی برای گفتن وجود ندارد
دوست ندارم اینجا بنویسم که این روزها بعد از ماه ها دوباره به مردن فکر کرده ام .


اما واقعیت این است که این روزها
سخت با زندگی دست به گریبان شده ام

واقعیت این است که از زندگی خواسته ام
اگر چیز جدیدی برای ارائه کردن دارد، ارائه کند
چیزی که ارزش ماندن داشته باشد

اما هم چنان پاسخی نمی دهد.


فکر کنم حتی زندگی هم از بزدلی من خبر دارد.
حتی زندگی می داند که اولتیماتوم های من اولتیماتوم های دختر کوچولوی غمگینیست
که قهر کرده و بعد از اینکه همه خوابیدند
می رود و شامش را تمام و کمال می خورد.


گاهی آرزو می کنم قدرتش را داشتم.
فقط برای خاطر زندگی
فقط برای خاطر آن که به زندگی ثابت کنم بزرگ شده ام.
که به زندگی ثابت کنم از دستش خسته ام.
که ثابت کنم من باب اسفنجی نیستم.

ولی من خیلی کوچکم.
سیبیل و کراوات و کیف دستیم
هرگز نمی تواند زندگی را گول بزند.

و ناراحت کننده تر اینه که
تو نمی دونی بوتو کیه.


و ناراحت کننده تر مجیده که می گه
اون بیچاره ها تنها امیدشون کشته شد
و ما حتی امیدی هم نداریم که بخواد کشته بشه یا نشه.


و من نگاه می کنم به تابوت یه زن
که رو دست صدها هزار مرد که توشون یک زن هم نیست
جابه جا می شه.


دست آخر نوبت مامانه که گریه کنه...
واین از هر چیز ناراحت کننده تره.

و مدام خواب می بینم که رانندگی می کنم

در حالیکه جلوم هیچ چیز نمی بینم



و یک عالمه بچه
هرجا کی می رم
دورمو می گیرن

و می خوام کمکشون کنم

ولی
نمی تونم.

مدام فیلم می ذارم و نگاه می کنم.
حتی نگاه نمی کنم
از جلوی چشام می گذرن


من می خوابم
می خوابم که نفهمم چقدر سرده

من منتظرم
منتظر معجزه ای که ایمان دارم اتفاق نمی افته

مثل ایمانم به خدا
که کاملا ایمان دارم وجود داره
و کاملا ایمان دارم وجود نداره.

تو کف این جمله ام :

بالله که شهر بی تو مرا حبس می شود



بقیه ی شعر به کنار

این جمله خیلی سنگینه.

تهش احساس خفگی بهم دست می ده.

در دلم چیزی هست
مثل یک بیشه ی نور
مثل خواب دم صبح

Une vie inutile est une mort anticipée.

( Goethe )

خشک و سرد


مدام.

کاری به تبرج اینا ندارم

ولی واقعا شلوار تو پوتین تیپ زاغارتیه.

خیلی خیلی.

نگاه کن

به گل های تازه به غنچه نشسته

و به خرمالوهای سرخ و رسیده
بر سر شاخه های درختان بدون برگ

که نه فرو می افتند
و نه هرگز چیده می شوند

...

تمام آن چه تمام عمر خواسته ام

تصویر کردن شب است
با دوربین عکاسی

و آوا ساختن از سکوت
با ضبط صوت

و رنگ کردن دست های نامرئیت
در شب های در سکوت نشسته ی سرد
زمانی که دور شانه هایم حلقه می شوند.

...

نگاه کن

به گل های یک باره در تگرگ نشسته
به کلاغ های گرسنه
به خرمالوهای زخمی
به تگرگ وحشی


نگاه کن
به سرنوشت سرد.

از روزی که تصمیم گرفتم
دیگه تا رفتنم مانتو نخرم


همه چیز کهنه شده

و هوا سرد


و زندگی

طاقت فرسا.

-----

به نظر می آد اون چیزی که بهش احتیاج دارم پوله.

یا شاید به نظر می آد یه خرید حسابی

پالتو
کیف
رنگ موی حسابی.


-----

به نظر می آد اون چیزی که بهش احتیاج دارم
اون چیزی نیست که فکر می کنم بهش احتیاج دارم.


----


امسال یلدا
کلافه ام

کلافه تر از هر سال

و در تمام عکسها

تو کنار منی

و خارج از کادر

اما احساس می شوی.

----


پارسال یلدا

منتظر بودم تو برسی.

ولی شادی آمدنت

چه زود

به غم رفتنش

جارو شد.

---


و ما هرگز

جایی برای گذران یلدا

با نور آبی رنگ

و تخمه های تبریزی

نخواهیم داشت.

-----


امسال سرد است.

و من امسال نه مانتوی نو خواهم خرید

و نه آغوش نو


------


باد که بوزد،

آخرین پوشش هارا با خود خواهد برد.

ازین که انقدر خونسردم

ازین که اصلا واقع بین نیستم

ازین که اصلا دوراندیشی نمی کنم


ازین که مثل بچه ها رفتار می کنم
تو مسائلی به این بزرگی


خودم دهنم وا مونده.

همینکه می گی من که برام اهمیتی نداره

یعنی برات اهمیت داشته.

من بچه م رو می خوام.


من دقیقا هر چیزی رو می خوام
که اسمشو بهونه بشه گذاشت.

قبلا که اینجوری می شدم

می گفتم :
I just need a big CHANGE.
اما حالا
اصلا دلم تغییر هم نمی خواد
انقدر دچار رکودم که حتی نمی تونم تغییر بخوام.


دلم می خواد بخوابم
تمام روز
تمام شب

و خواب ببینم

که کسی غیر از تو
رو به روم نشسته
و دستاشو دور فنجونش حلقه کرده
و حلقه های رو قهوه شو فوت می کنه.

حتی سخت تر.

تا وقتی آدم در شرایط عادی نباشه
به طور موازی تو شیش تا رابطه نباشه
همزمان با شیش نفر بیرون نره

و همه ی اینا

نمی تونه بهونه گرفتنو
از عاشق بودن تمییز بده

پس بهتره ساکت باشه و صداش در نیاد

750142495 Details
Reference
Pick up date 09 Dec 2007
Destination Los Angeles
Delivery Date 13:10, 12 Dec 2007
Signatory Vera Morgan
Date Time Location Status
12 Dec 2007 13:10 Los Angeles Delivered
12 Dec 2007 09:00 Los Angeles Out For Delivery
11 Dec 2007 08:51 New York Jfk Airport Consignment Received At Transit Point
11 Dec 2007 02:20 Liege Euro Hub Consignment Received At Transit Point
10 Dec 2007 08:44 Frankfurt Airport Consignment Received At Transit Point
09 Dec 2007 22:57 Tehran Shipped From Originating Depot

بدون شرح.

اگه آدم
یه کم به خودش علاقه داشت
قدر کسایی که عاشقش می شدن رو
بیشتر از کسایی که عاشقشون می شد
می دونست


چون اونایی که عاشق آدم می شن
باید خیلی عاقل و با شعور بوده باشن
که ارزش آدمو فهمیده باشن
و عاشق آدم شده باشن


ولی اونایی که آدم عاشقشون می شه
شعورشون غالبا به ارزش آدمی نرسیده لابد
که زود تر از آدم عاشق آدم نشدن



بازم به قول بهار عصاره :

آدم

Huh! :(

دلم نمی خواد برم

دنبال هر بهونه یی می گردم که بمونم


این چیزی که تو رفتن هست جاه طلبیه
این چیزی که تو رفتن هست چیزیه که سرتاپای النازه
چیزیه که بوی نفرت می ده


ولی دارم با تمام قدرت تلاش می کنم برم
شاید فقط می خوام خودمو سرگرم کرده باشم
شاید اگه یه لحظه این روند متوقف شه
تازه متوجه بشم که وسط یک هیاهوی بی سروته
تنها ایستادم


من فقط دنبال جرعه ای از‌ آزادی می گردم
یا جرعه ای از آرامش
دنبال یه جایی که تو خیابون راحت قدم بزنم
یه جایی که شبا بشه رفت پیاده روی
یه جا که در روز سه ساعت تو ترافیک نمونم
و یه جا که وقتی رسیدم خونه
مثل یه برج زهرمار نخوام پاچه ی اطرافیانمو بگیرم


من درست دنبال مینیمم هایی ام که زندگی ما فاقدشونه

ولی همه چی قیمت داره


و این قیمتی که بالای این رفتنه
تنمو می لرزونه.


شاید بشه اینجا هم خوشبخت بود
شاید آدم بتونه چشاشو ببنده
نبینه
حس نکنه
نشنوه

شاید آدم بتونه بمیره تا بتونه اینجا زندگی کنه.

خیالم خیلی راحته حالا.

خیلی زیاد.



------


دیروز تعجبم ازین شد
که وقتی بغلم کرد و شروع کرد به شیون کردن

من هیچ گریه ام نگرفت

و هر تلاشی در این جهت بی فایده بود

شرم آور بود
خیلی زیاد.


------


دیشب خواب دیدم که خونه تونو خالی کردن
پنجره ها باز بود

روشن روشن بود خونتون
مثل همیشه

بوی روزای قبل عید می اومد که وقتی داشتید شیشه هارو پاک می کردید
پنجره هارو باز می زاشتید

یه سرمای ملایم

با یک آفتاب مایل



ولی خونتونو خالی کرده بودن
فقط تخت تو مونده بود

با یکی دو دست ازون مبل قدیمیهاتون


که خیلی سال پیش انداختیدشون دور


با مریم اومدیم تو خونتون

نشستم اون وسط


و شروع کردم به گریه



بوی خالی بودن می اومد

بوی سرد خالی بودن.

Tu vois, je t'aime comme ça ...

ولی آدم هیچ وقت نمی فهمه اون چیزی که دلش می خواد
واقعا چیه


یا به قول بهار عصاره:


آدم

خواستم پنج سالگیتو همینجا بهت تبریک بگم

همه اومدن و رفتن
ولی تو موندی


و من دوستت دارم
بیشتر از همه ی اونای دیگه.

برام اهمیت نداره

مثل خیلی چیزای دیگه.

خوابم می آد.

شدید
ولی این وحشت
این وحشت ازین که دوباره موبایلم مثل هر روز
زنگ بزنه و اعلام کنه کمتر از پنج ساعت خوابیدم و باید دیگه بیدار شم
نمی زاره برم بخوابم

ولی مرجون
فردا جمعه است


ولی می دونم که باز دل پیچه ی روحی داری
حالت از آهنگ رابین هود که بیدارت می کنه به هم می خوره
ازصبح تا شبی که باید غصه ی نرفتن بخوری



و یا از تمام روزایی که غصه ی رفتن


گودبای پارتی

یک نوع مجلس ختمه


تنها فرقش اینه که فرد توش حضور داره

دستمال تعارف می کنه

فین می کنه

و بازمونده هارو بغل می کنه.

I think I should speak now ___________ Why won't you talk to me
I can't seem to speak now ____________ You never talk to me
My words won't come out right ________ What are you thinking
I feel like I'm drowning _____________ What are you feeling
I'm feeling weak now _________________ Why won't you talk to me
But I can't show my weakness _________ You never talk to me
I sometimes wonder ___________________ What are you thinking
Where do we go from here _____________ What are you feeling